عنوان بالا تازه ترین نوشته ی من در باره ی سیزدهم آبان روز ملی مبارزه با استکبار جهانی است. این اثر را در وبلاگ دیگرم  "کتاب شناسی جواد نعیمی"به نشانی زیر بخوانید:

                                    http:// ketabshenasi.blogfa.com

 بدون تردید کار استکبار، کبر و غرور و نخوت و نامردمی وحق ستیزی است و انکار پلیدی استکبار؛ نشانه ی کوتاهی افکار به شمار می رود!

   در این نکته نیز نمی توان تردید کرد که امروزه مظهر کامل استکبار جهانی آمریکای جنایت پیشه است.چرا که آمریکا یعنی جرثومه ی پلیدی، خباثت، خیانت و جنایت! آمریکا یعنی چنگال های خون چکان جهان و دشمن همه ی آزادگان و استقلال طلبان ! آمریکا یعنی دروغ بزرگ در زمینه ی ادعای طرفدار ی از حقوق بشر! آمریکا یعنی افزون طلبی بی حد وحصر! آمریکا یعنی نوکرو آلت دست صهیونیست های قاتل! آمریکا یعنی دشمن استقلال و شرافت و مقاومت ملل! آمریکا یعنی ستیزه با آزادی و آزادگی انسان! آمریکا یعنی حمایت گری از همه ی پلیدی ها، پستی ها، فساد ها و فتنه ها در جهان! آمریکا یعنی امپراتوری زر و زور و تزویر! آمریکا یعنی شیطان شوم و باطل گراو اسلام ستیز و ستمگر و مخالف حق!...

   و بر این اساس شعار کلیدی و از دل و جان بر آمده ی " مرگ بر آمریکا" به معنای اظهار برائت از دشمنان خداو ابراز نفرت از همه ی دیو صفتان، نفاق پیشگان، جاسوسان، دین ستیزان، سلطه گران، کودتاچیان وزور گویاناست.. مرگ بر آمریکا یعنی بیداری و حق پویی و پویایی و پایداری.

   مرگ بر آمریکا ترجیع بند شعر شعور و رهایی و فرزانگی امت مسلمان و انقلابی ماست و مدعیانی که از استکبار ستیزی می گریزند و می هراسند سرانجام ناخوشایندی می یابند!

   هوشیاری و بیداری  ما در برابر  دسیسه های شیطان بزرگ و فرزندان کوچک وی! ضامن پیروزی و پایداری و بهروزی ما خواهد بود. به یاری حضرت پروردگار .

  سیزدهم آبان ماه سال روز تسخیر لانه ی جاسوسی شیطان بزرگ و روز ملی مبارزه با استکبار جهانی جاودانه گرامی، چراغ استکبار ستیزی هماره روشن و رسایی فریاد مرگ بر آمریکا پیوسته بر قرار باد!

طلوع فرخنده ی مهر هشتم در هشتمین روز از هشتمین ماه سال هشتاد و هشت هشت صد و هشتاد و هشت بار بر شما مبارک باد !

    تاریخ، لب به خنده گشوده است. گل ها و پروانه ها جشن مشترک و با شکوهی بر پا کرده اند. آسمانیان بر سرِ زمینی ها نُقل شادی می پاشند. افلاک بر رخ خاک بوسه م یزنند. نسیم، دست نوازش گرش را شادمانه بر پیگره ی بوستان ها می کشد و در گوش شان نجوای مهر می کند. آفتاب، از سرِ شوق بر پهنه ی آسمان می دود. ستاره ها سر از پا نمی شناسند. ابرها دست افشانی می کنند. ماهتاب بی تاب و پای کوبان است. تصویر هستی، بدیع و زیبا شده است . از همه ی ارکان فَلَک و مَلَک، مُلک و ملکوت، لاهوت و ناسوت، صدای سبز سرور می آید. همهمه ی همه ی هستی، ترنم عشق و شور و شادمانی است. دل من نیز از صحرای محبت عبور کرده ، به سر، پویه می کند، می جهد، می رقصد، هرچه ناشادی را پشت سر می گذارد، آبی تر و دریایی تر می شود و من اینک احساس می کنم که سراپا ترنم و شوقی مصف ناپذیرم و همه ی ذرات وجودم را شهد شادی و شور انگیزی و تبسم، سبز و دیدنی کرده است. هم از این روی نام تو را عاشقانه به لب دارم، ای ولی نعمت ما، ای امام رضا! ای امام رئوف! که خاک پایت را توتیای دیدگان خویشتن سازیم و در شکوهمندترین روز، روز میلاد خجسته ی آن گل، عطر دل پذیر بهشت را استشمام کنیم و با زبان دل و جان، بر محمد و آل محمد (ص) سلام و صلوات بفرستیم.

   حالیا ای گل زادِ نازنین؛ تو روشن تریین پنجره ای هستی که رو به حیات ما گشوده شده ای و ما زینت نام زیبای تو را هماره بر جان  یا دل خویش می آویزیم و به بوسه زدن ب رگام های پر مهر تو، افتخار می کنیم.

   ای مراد جان های شیدا! ای روشنایی دل های ما! ای مظهر کرامت و لطف و صفا! ای تبسم ملکوتی معنا! ای امام بزرگوار و والا! ای شمع شبستان دنیا! هم اینک در گوش جان های ما، نجوای راز ناکی از حریر قلم برخاسته و نشسته بر سریر جان، که:

   رویش هشتمین گل سرخ توحید، در باغستان بی همتای سبز امید، بر همه­­ی سپید اندیشان مبارک و فرخنده